Aan de keukentafel van Kraaienstein
Op Kraaienstein gebeurt alles aan de keukentafel. Daar wordt koffie gedronken, worden zaken besproken, testamenten uitgeplozen en taarten aangesneden. Daar ligt Laura's notitieboekje naast de koektrommel van Marta, en daar zit Guus op de stoel die eigenlijk van niemand is, dus van hem.
Schuif aan. Hier komt alles samen wat er op Kraaienstein en in de wereld van Laura Bolt gebeurt.
De koffie staat klaar. Pak maar een koekje.
Verder kijken?
Nieuws van Kraaienstein
Wat speelt er op het landgoed? Welke dieren kwamen er binnen, wat is er veranderd in huis en wanneer verschijnt het volgende boek? Hier lees je het als eerste, al zal Marta het je waarschijnlijk al eerder verteld hebben.
Recepten van Marta
Ouderwetse recepten, nieuwe experimenten en alles daartussenin. Soms in twee versies: zoals Marta het vroeger maakte en zoals ze het nu maakt. Met tips en een waarschuwing over wat Guus er níet van mag hebben.
Laura's notities
Laura schrijft alles op. Altijd. In deze berichten deelt ze wat ze tegenkomt in haar werk: over dieren in testamenten, over families en geheimen. Soms serieus, soms met een knipoog en natuurlijk over Guus.
Alle berichten uit Kraaienstein
Het testament van Kraaienstein verschijnt op 12 december
Het eerste Laura Bolt-mysterie ligt bij de drukker. Op 12 december 2026 verschijnt Het testament van Kraaienstein. Het boek gaat over Laura Bolt, die controleert of dieren krijgen wat hun baasje in het testament voor ze heeft geregeld. Op landgoed Kraaienstein aan de...
Waarom ik altijd eerst de chip uitlees
"Maandag, kwart over acht. Kater aanwezig. Chip gecontroleerd. Klopt." Zo begint bijna elk dossier van mij. Als ik voor het eerst bij een dier op bezoek kom, wil de familie me meestal eerst koffie aanbieden. Dat sla ik niet af, maar ik vraag wel of ik eerst het dier...
Marta’s appeltaart met speculaaskruiden en een geheim op de bodem
Marta’s appeltaart met speculaaskruiden en een geheim op de bodem
“Iedereen heeft een appeltaart, dus iedereen heeft een mening over appeltaart. De mijne heeft twee dingen die je niet ziet: een theelepel van mijn speculaaskruiden in het deeg, en een laagje verkruimelde beschuit op de bodem. Dat laatste is van mijn tante Riek. Het vangt het appelsap op, zodat je nooit een natte bodem hebt. Ze zei altijd: een taart met een slappe onderkant is als een man zonder ruggengraat. Ik heb het onthouden.”
Marta’s griesmeelpudding met bessensap
Marta’s griesmeelpudding met bessensap
“Dit is zondagse pudding. Bij ons thuis stond hij op zaterdagavond al in de kelder, in de koperen tulbandvorm van mijn grootmoeder, en na het eten mocht wie het eerst zijn bord leeg had hem omkeren. Dat is op Kraaienstein niet anders. Het geheim zit in het eiwit: dat klop je stijf en schep je erdoor, dan wordt hij luchtig in plaats van een baksteen.”
Marta’s speculaas
Marta’s speculaas met een snufje witte peper
“Mijn moeder zei altijd: speculaas maak je niet, die laat je ontstaan. Je kneedt het deeg op de avond van tevoren en je laat het een nacht met rust. Dan trekken de kruiden erin en ruikt de hele keuken de volgende ochtend al naar december. De witte peper? Die proef je niet, die vóél je. Een warm randje achterin je keel. Zo deed oma het, en ik zie geen reden om daarmee op te houden.”




